CineCars reporter Robbert Moree is verknocht aan zijn Volvo’s, niet gek dus, dat hij een uitstapje naar ‘s-lands grootste Volvo-meeting niet aan zijn neus voorbij laat gaan.

Het Zweeds merk Volvo kent een grote mate van merkentrouw. De bedrijfszekerheid is legendarisch en eigenaren roemen steevast Volvo’s nadruk op veiligheid; auto’s die rond de bestuurder zijn gebouwd. Wanneer je dus, zoals het blad Volvodrive Magazine, een bijeenkomst organiseert voor berijders van Volvo’s van alle bouwjaren, mag het niet verbazen wanneer er zomaar 1500 Volvo’s op komen dagen. Tweede Pinksterdag was het weer zover. Ook ik rijd met vrouw en jongste zoon in onze Volvo 245 L uit 1977 richting Best bij Eindhoven. Onderweg komen we al de nodige oude en ook jongere Volvo’s tegen. Vanuit alle windstreken komen ze aangereden. Uit Nederland, maar ook België, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, Zweden, Frankrijk en zelfs Polen, hebben vertegenwoordigers in Best. Prille V90’s van het allerlaatste model, maar ook de onverwoestbare 240, Amazon, Kattenrug en P1800 zijn goed vertegenwoordigd.

Je vindt hier werkelijk alles wat Volvo te bieden heeft. Hoe uiteenlopend de oude en de nieuwe modellen ook mogen zijn, elke eigenaar heeft last van het ongeneeslijke Volvo-virus. Een virus met veel verschillende varianten. Je hebt het originele-Volvo-virus, dat de Volvo zo origineel mogelijk wil houden. Dan is er het Volvo-tuning-virus, dat steevast leidt tot flink opgepepte en verbouwde Volvo’s. En niet te vergeten, het vaak voorkomende Volvo-moet-rijden-virus, want daar zijn ze nu eenmaal ongenadig goed in, kilometers vreten. Nu wil het vooroordeel nog wel eens dat oude auto’s oudere eigenaars kennen. Bij Volvo is daar niets van waar. Jazeker, ik loop tijdens mijn wandeling tussen de lange rijen auto’s ook oudere dames en heren tegen het lijf, maar ook verrassend veel jongelingen. De Volvo club kent dan ook een heuse jongerenafdeling. Zo gek is dat niet, een oudere Volvo is relatief betaalbaar en het onderhoud is goed zelf te doen.

Een jong stel komt aangereden in een blinkende Volvo V70 R in de kleur Saffron pearl, een diepe goudkoperen kleur. Op mijn vraag of zij ook in de snelle Volvo mag rijden valt een pijnlijke stilte. Al snel blijkt dat de vriendin vroeger wel in zijn Volvo reed, maar na een total loss vanwege te laat remmen in zijn vorige V70 R haar krediet heeft verspeeld. De liefde is sterker gebleken dan het virus, maar de geslagen wonden zijn diep. Vier jongedames rijden wel zelf Volvo. Sterker nog; ze onderhouden hun oude Volvo’s ook zelf. Wanneer hun vriendjes lief zijn, mogen ze soms helpen sleutelen, maar liever zouden ze zien dat ze beter werden in koken en het huis schoonmaken, zodat zij lekker kunnen sleutelen. Echt Volvo!

De vier dames gaan samen een flinke uitdaging aan. Ze doen namelijk in een Volvo Duett mee met de Carbage Run. Niet zomaar natuurlijk, maar voor een goed doel, de organisatie Free a Girl, die zich inzet voor het vrijkopen van prostituees en meisjes die dwangarbeid doen. Voor dat doel vertrekken zij 3 juli aanstaande met hun oude barrel naar de Baltische Staten. 5000 kilometer in 5 dagen, twee slapen er in de auto, de andere twee op het dak. Ik vraag me hardop af of dat geen spanningen zal opleveren in de onderlinge relatie. De dames zijn overtuigd van wel, maar dat nemen ze graag op de koop toe. Een reden te meer om deze dames te steunen op Facebook: https://www.facebook.com/volvomeiden/ Volvo for life werd zelden zo letterlijk genomen.
Robbert Moree