volvo-klassiekerbeurs-verhaal-1flag_cinecars_englishKlassiek versus modern verkeer.
Op de A12 is het zaterdagmorgen om 10 uur al best druk wanneer ik naar Rosmalen rij voor de jaarlijkse Volvo Klassiekerbeurs van de Nederlandse Volvo Klassieker vereniging. Het is droog en zonnig en ik tuf met een gangetje van 100 tot 110 km/u over ’s Heren wegen. Ik verbaas me er altijd over hoe vaak ik met deze snelheid moet afremmen, inhouden of een baan op moet schuiven voor modern verkeer.

volvo-klassiekerbeurs-verhaal-2Dat moderne verkeer rijdt soms op de derde rijbaan van de 4 banen brede A12 met een snelheid van wel 90 km/u. Zondagsrijders op zaterdag. Bij Bodegraven komt er een Dacia de snelweg op met nauwelijks 70 km/u. Ik vermoed met flinke vooroordelen een oudere dame of heer, maar er blijkt een jonge papa van 35 achter het stuur te zitten met vrouw en kinderen in de auto. Ik constateer maar weer eens dat je met menig klassieker prima mee kunt komen in het moderne verkeer.

volvo-klassiekerbeurs-verhaal-3

volvo-klassiekerbeurs-verhaal-5Onderdelenjagers.
Wanneer ik om 11 uur aankom in Rosmalen en m’n klassieke Volvo op de juiste plek tussen modelgenoten parkeer, zie ik tot mijn grote verbazing al allerlei heren en een enkele dame met hun ‘onderdelenbuit’ naar de auto lopen. Zo’n beurs is voor velen de kans om lekker te snuffelen naar het ontbrekend onderdeel van een klassieke Volvo.

volvo-klassiekerbeurs-verhaal-6

volvo-klassiekerbeurs-verhaal-11Van een knopje van een deurdraaier, tot een set deuren om de eigen krokante deuren te vervangen. Het begint met het grasduinen in schier onoverzichtelijke onderdelenbergen en eindigt met een gelukzalige glimlach bij het vooruitzicht dat met de buit er weer een probleem is opgelost.

volvo-klassiekerbeurs-verhaal-12

volvo-klassiekerbeurs-verhaal-8Oude-mannen-hobby.
Een weerbarstig vooroordeel is dat oude bakken worden bereden door oude mannen. En zeker bij duurdere merken lijkt dat het geval. Bij een merk als Volvo zie je meer en meer jongeren in oude exemplaren rijden. Soms omdat pa er in rijdt en de zoon of dochter al jong meeneemt naar Volvo evenementen, soms omdat een vriend er één heeft en er erg enthousiast over is.

volvo-klassiekerbeurs-verhaal-9Ik sprak een stel waarvan zij een Volvo 480 ES rijdt en hij een Volvo 440. En hier zijn met anderen van de jongerenafdeling van de Volvo club. Want die is er. En ze hebben hun eigen evenementen. Liggen samen onder iemands auto voor een reparatie. Samen elkaar verder helpen.

volvo-klassiekerbeurs-verhaal-14En die jongeman uit België, die een Volvo 360 GLS aan het opknappen is en trots wijst op zijn nieuwe achterklep die ook van een originele GLS komt. Hij heeft de klep zelf overgeschilderd, want het budget blijft beperkt. Jongeren hebben ook een heel andere manier van fondsen werven voor een vakantie met hun klassieke Volvo. Ze doen gewoon aan een soort crowdfunding bij hun geparkeerde Volvo. Gewoon een gift doen of een kabeltje kopen.

volvo-klassiekerbeurs-verhaal-15

volvo-klassiekerbeurs-verhaal-19

volvo-klassiekerbeurs-verhaal-20

volvo-klassiekerbeurs-verhaal-16Productontwikkeling na de productiefase.
Volvo maakte luchtfilterhuizen waar het vervangen van het filter geen eenvoudige klus was. De felsnaad van het ronde huis moest teruggebogen worden om het deksel te verwijderen. En dat terugbuigen kon 2 of 3 keer en dan brak het af. Slimmeriken brachten filterhuizen met klemmen op de markt. Nu gewoon te koop bij de Volvo Klassiekervereniging.

volvo-klassiekerbeurs-verhaal-17
Volvo rijders zijn links.
Soms zie je zo’n heerlijke vooroordeel bevestigende sticker op een Volvo. In Amerika rijden vooral de ‘liberals’, zoals de Republikeinen ze noemen, met van die Europese auto’s en dan vooral Volvo en Saab. Vreselijk. Voorlopig is de autokeuze van de linksmensen helemaal voor elkaar.

volvo-klassiekerbeurs-verhaal-13

Rust roest, een nijvere Volvo ook.
Nu wil ik graag de mensen laten geloven dat Volvo’s onverwoestbaar zijn, maar ik moet helaas bekennen dat ook Volvo’s roesten. Niet zo erg als sommige Franse of Italiaanse producten uit die tijd, maar toch. Dus ook op een Volvo-beurs zijn er roestwerende producten te koop en zie je auto’s die bewijzen dat dat niet voor niks is.

volvo-klassiekerbeurs-verhaal-18

volvo-klassiekerbeurs-verhaal-4

Gele stickertjes op de parkeerplaats.
Zou het een minderwaardigheidscomplex zijn? Willen Volvo-rijders hun van een degelijke B18 of B20 motorblok voorziene vierkante Zweedse kwaliteitsproduct meten met Italiaanse raspaarden? Steeds meer Volvo’s zijn voorzien van een subtiel embleempje met een steigerende Eland. Met een knipoog naar de steigerende hengst van Ferrari.

Tekst en foto’s: Robbert Moree

volvo-klassiekerbeurs-verhaal-7

volvo-klassiekerbeurs-verhaal-10