La Vita è BellaRecent werd op het TT circuit in Assen het event Viva Italia gehouden, een feest ter eren van de Italiaanse automotive lifestyle. Marcel Romijn was er bij.

In dit prachtige weer door de paddocks wandelend maakt alvast een ding duidelijk, de passie voor auto’s en motoren is nog volop in leven. Niet alleen bij de oudere generatie, voor wie de auto nog steeds gelijk staat aan individuele vrijheid, maar ook bij jongeren en zelfs kinderen. Families, vaak inclusief grootouders, slenteren van auto tot auto, de motorfietsen niet vergetend, en delen hun herinneringen. Herinneringen aan tijden waarin een Ferrari of Lamborghini, nu klassieke automobielen, maar toen nagelnieuw, hen inhaalden in Alpentunnels tijdens een vakantiereis. Of misschien wel over diezelfde reis in een Fiat 128 of nog langer geleden, in een Fiat 850. Voor anderen gaan de herinneringen minder ver terug, naar hun eerste Italiaanse auto, opvallend vaak blijkt dat een Alfa Romeo 33 te zijn geweest.

 

 

La Vita è Bella

La Vita è Bella

La Vita è BellaLaten we niet voorbijgaan aan de nieuwe herinneringen die hier vandaag worden gecreëerd. Veel bestuurders van nieuwere en klassieke Italiaanse auto’s of motoren zijn moedig genoeg om een paar rondjes rond het circuit te proberen. De luide roep van een Lamborghini Aventador wordt opgejaagd door de schreeuw van een Alfa Romeo 4C. Beiden gevolgd door een heel resem aan kleine Fiatjes die het uiterste vragen van hun tweecilindertjes. Het moge duidelijk zijn dat je hier vandaag ook alles daar tussenin kunt vinden. Een kleine jongen mag even achter het stuur van een Ferrari zitten. Iets wat hem voor altijd bij zal blijven. Dit is precies waarom noorderlingen zo houden van de Italiaanse levensstijl. Van de passie van de Tifosi, de manier waarop ze motoren bouwen die tot leven lijken te komen, automobielen creërend met een haast menselijke natuur. Italië was ooit ver weg. Een compleet andere wereld ten zuiden van de Alpen, waar dingen gedaan werden op een manier die niet leken te passen bij de nuchtere aard van het noorden. Of toch?

 

La Vita è Bella

La Vita è Bella

La Vita è BellaLangs de weg terug zijn wegen en viaducten volgepakt met mensen die de meer dan duizend bezoekende Italiaanse machines willen zien en vooral horen passeren. Eerlijkheidshalve moeten we misschien wel toegeven dat velen van hen het nooit aan zouden durven om te leven met de eigenaardigheden van zo’n Italiaanse machine, maar het lijkt er op dat niemand de looks en het geluid echt kan weerstaan. Dat is precies waarom iedereen houdt van de Italiaanse stijl.

Marcel Romijn