Eens per jaar zijn het geen marshals die voor orde in de pitsstraat zorgen, maar een groep jongens en meisjes. Op Droomauto-dag is Circuit Zandvoort voor de kinderen.

Ook vandaag wordt er in Zandvoort weer gereden op het circuit, met één groot verschil, dit keer gaat het niet om wie als eerste over de eindstreep kom. Vandaag is iedereen een winnaar. Wie hier meedoet verdient hoe dan ook een podiumplaats. De allergrootste winnaars zijn echter de kinderen die vandaag het circuit bezoeken. Vandaag vindt de jaarlijkse Droomauto-dag plaats. Een dag georganiseerd om kinderwensen waar te maken. Kinderen met een vervelende ziekte kunnen vandaag de rit van hun leven maken in een van de vele aanwezige droomauto’s. De bonte verzameling wagens wordt bereden door een even zo bonte groep eigenaren, die minimaal één ding gemeen hebben, het hart op de juiste plaats. Vanuit alle hoeken van het land zijn ze hierheen gekomen om de deur van hun troetelkind uitnodigend te openen voor wie mee wil rijden.

Er zijn brandweerwagens, politieauto’s, racewagens, supercars, teveel om op te noemen.
Hier hebben de kinderen lang naar uitgekeken en snel zoeken ze een plekje in hun favoriete model auto. Geen zorgen wanneer dat de eerste keer niet meteen lukt, ze hebben tenslotte de hele dag. Een brandweerwagen met z’n sirene aan, een enorme Parijs Dakar rally-truck, de gillende motor van een Lamborghini, de kinderen vinden het geweldig. Als ze het even gehad hebben met al dat geweld zoeken ze een rustiger plekje op, waar ze kunnen tekenen op een auto, of zoveel drinken als ze willen in het pop-up restaurant in een van de pitboxen. En dan natuurlijk weer terug naar de pitsstraat, want er zijn nog zoveel auto’s waar je in mee kunt rijden. Er komen er zelfs nog steeds meer bij!

CineCars schrijft graag over de emoties die horen bij het autorijden. Vandaag is dat niet anders. Het enthousiasme van deze kinderen kent geen grenzen, de lachende gezichtjes zeggen alles. Je ziet de gezonde spanning wanneer er een helm moet worden opgezet. Die helm maakt het rijden in een racewagen op een circuit nog net even iets echter. Je ziet de blijheid als er ingestapt mag worden in die rode Ferrari. Een echte Ferrari! Je ziet de extase als, eenmaal binnen, de vijfpuntsgordel omgedaan wordt. Dat is wel even wat anders dan bij mama in de auto. Het is mooi om even in de ogen van al die jongetjes en meisjes te kunnen kijken. Je ziet meteen wat voor effect het heeft om eventjes uit de sleur van het ziek zijn te breken. Te vergeten wat er altijd pijn doet of wat je beperkt in je bewegingen. Eventjes in de zevende hemel zijn. Dit zijn ogen die stralen.

Emoties ook bij de deelnemers. Ze vinden het zichtbaar geweldig dit mee te maken, hier actief bij betrokken te mogen zijn. ‘Het voelt goed om een klein steentje bij te dragen’, vertrouwt de eigenaar van een Porsche ons toe, ‘ik heb dat ding tenslotte niet alleen voor mijn eigen plezier’. Natuurlijk spreken we ook even met de kleine sterren van vandaag. Een klein kereltje vertelt dat hij samen met zijn papa in die blauwe auto heeft gezeten en dat het echt héél erg hard ging. Hij vond het geweldig, dat zien we aan alles. Dan trekt het knulletje alweer aan de broekspijp van zijn vader. ‘Kom op Pap, daar is hij weer.’ Want hé, wie kan er nou een ritje in een heuse brandweerwagen weerstaan?
Martin Philippo