Wat is de overeenkomst tussen een Renault 4 en een CliniClown? De geniale eenvoud van het concept, de veelzijdigheid, of gewoon het guitige uiterlijk? Martin Phillippo ging op onderzoek.

Over de hele wereld brengen CliniClowns een lach op de gezichtjes van ernstig zieke kinderen. Voor heel even wordt de last van het ziek zijn onderbroken door glimmende pretoogjes. ‘CliniCown zijn is een ongelofelijk dankbaar beroep’, zegt Joscha de Boever, CliniClown en eigenaar van clown-school STUDIO •A•A•P•. Zij kan ons dus alles over clowns vertellen. ‘We zijn allemaal volwassen mensen’, zo gaat ze verder, ‘maar om een goede clown te zijn moet je juist het kind in jezelf weer opzoeken. Schud alle conventies van het volwassen zijn van je af en treed de wereld onbevangen tegemoet. Je moet als het ware weer dat kind worden dat je vroeger was. Clown zijn is veel meer dan acteren, een clown dat ben je!’

Een clown mislukt voortdurend in zijn zoektocht naar succes. Hij incasseert zijn flop, dat maakt hem kwetsbaar. De lach van het publiek begint daarom eigenlijk bij de traan. De onhandigheid van een clown is om te lachen. Struikelen over te lange schoenen of van een stoel af vallen, het is hilarisch. De mens lacht ook om het verdriet van de clown, dat is de grote paradox van het karakter. De clown is een echte antiheld. Dat laatste is ook één van de redenen dat Joscha viel voor de Renault 4. Deze hoestbui op vier wielen is voor haar precies zo’n echte antiheld. Geen chroom en glamour, geen snelheid of comfort, toch brengt de a-typische Renault de mensheid jarenlang op een grandioze manier naar waar ze zijn wil. Zelfs nu nog tovert het autootje door zijn eigenwijsheid en charme steevast een glimlach op het gezicht van de mensen. Kinderlijk eenvoudig, maar toch een zeer volwassen concept. Eigenlijk is een Renault 4 zelf ook een soort clown.

Joscha kocht de Renault met het eerste inkomen uit haar eigen bedrijfje. De auto brengt haar terug naar haar eigen kinderjaren, toen zij met de hele familie dagjes uit ging in de Renault van haar vader. In haar eigen autootje voelt ze zich weer kind. Net als dat kind is de Renault niet complex, maar juist heerlijk eenvoudig. Ze is de derde eigenaar en kreeg bij aankoop niet alleen de auto, maar ook een volledig bijgehouden geschiedenis. In een dik schrift zijn alle onderhoudsbeurten en reparaties bijgehouden, zelfs de verbruikte benzine staat er in. Na een wat nare periode, waarin de Renault zelf ook veel te lijden kreeg, werd het autootje in vier maanden helemaal gerestaureerd. Showroomstaat werd niet nagestreefd, iedereen mag zien dat de auto geleefd heeft. Met een grote glimlach kunnen Joscha en haar Franse doosje nu weer dat gevoel uit haar jeugd opzoeken.

‘Kinderen zijn een grote bron van inspiratie voor me’, besluit Joscha, ‘ze leven in het nu, maken zich nog geen grote zorgen over wat komen gaat. Daarom is Cliniclown zijn ook zo bijzonder. Ik word er een beter mens van en ik leer er beter van genieten. Mijn werk maakt mij bewust van wat nu eigenlijk de kwaliteit van het leven is. Het kind in jezelf opzoeken, dat moet je altijd blijven doen!’
Martin Phillippo