16013587385_978cef3b68_kYuri is een autoliefhebber in hart en nieren die we vaker voor de lens hebben gezien bij CineCars. Dat hij kiest voor bepaalde auto’s en niet voor het logo maakt hij ons duidelijk middels dit ingezonden stuk.

Nog niet zo lang geleden was ik een cool persoon. Ik reed namelijk in een Citroën SM. U weet wel, zo’n uitgerekte, platgeslagen Snoek met een voorkant van glas.

Een mens wil ook wel eens iets anders. Dus vertrok de SM naar een nieuwe baas en kwam er een Mercedes voor in de plaats. Jawel, een Mercedes S-Klasse… Toen gebeurde er iets geks. De Mercedes maakte dingen los bij mensen in mijn kring en die “dingen” laten zich niet bepaald omschrijven als complimenten. Nee, volgens sommigen had de Mercedes een vernietigend effect op mijn persoonlijkheid en veranderde ik van de ene op de andere dag in een bouwvakker, een taxichauffeur, koppelbaas of allochtoon. De stijl, klasse en persoonlijkheid die volgens hen bij een SM horen, smolten in een dag net zo hard als de Griekse banktegoeden. Men vroeg zich af of de volgende vakantie met een Tabbert achter de Benz naar de camping in Lloret de Mar zou gaan, wanneer er CD’s van Frans Bauer in huis kwamen, of we nu dagelijks bockworst gingen eten en of mijn bouwhelm al op de hoedenplank van m’n Turkenbak lag. Huh? Wat gaat hier mis, waarom doen mensen ineens zo raar? Is het een nachtmerrie? Is het een droom? Of is het een slechte trip op goedkope LSD?

              

Nee, waarde vrienden, niets van dat alles. Wat er mis ging nadat de Mercedes mijn oprit kwam verfraaien, noem ik voor het gemak maar even merkfundamentalisme. De term “Fundamentalisme” is van oorsprong de naam van een 20e-eeuwse stroming binnen het Amerikaanse protestantisme, die de letterlijke interpretatie van de Bijbel van fundamenteel belang acht voor het persoonlijke en maatschappelijke leven. Vervang het woord Bijbel door automerk en tadaa, we zijn er.. De term fundamentalisme slaat in zeker zin ook wel op de verregaande liefde en levensstijl die sommige liefhebbers aan “hun merk” hangen als ware het een religie. Met als bedevaartsoord het Conservatoire Citroën, want de meeste “vrinden” in mijn kring zijn fervent aanhanger van de Veerbollenkerk.

17300896341_c2ba5d4503_kKijk, ik ben een autoliefhebber. Ik kan net zo goed enthousiast worden van iemand die helemaal lijp is van z’n verlaagde Kever als van iemand die een DS of een Fiat 124 helemaal nieuw maakt of iemand die met een afgeleefde Volvo Amazon over de A6 ragt. Ik ben niet eenkennig, ook al rijdt een Volkswagen Kever volgens sommigen waardeloos, roept een ander dat er in een ouwe mottige Amerikanen alleen figuren rijden die je ’s nachts niet tegen wil komen op een afgelegen industrieterrein, zijn Mercedes-rijders bouwvakkers, pooiers, koppelbazen, allochtonen of schraperige belastingontduikers, zijn BMW-rijders wegpiraten en pissen VW-rijders het liefst op een Opel gezien de vele stickers achterop hun auto die dat kenbaar willen maken. O ja, de Citroën-rijder is een vage kunstenaar, dokter, of alternatieve hippie en Jaguar-rijders lopen en masse in een paarse ribbroek. Zo kunnen we nog wel even doorgaan, want de autoscene zit barstensvol achterhaalde vooroordelen die hoogstwaarschijnlijk ooit eens door één of twee personen de wereld in geholpen zijn en nu door de meelopers te pas en te onpas worden gescandeerd. Meelopers zijn trouwens onlosmakelijk verbonden met het eerder genoemde fundamentalisme, kijk naar het journaal en denk na, zou ik zeggen.

             

Merkfundamentalisme lijkt ook wel iets typisch Nederlands. Een overblijfsel uit de tijd van de verzuiling. Als de AVRO uitzond op de radio, bleef de radio uit bij KRO-luisteraars en als je in een Katholiek dorp woonde, had je alleen contact met de bewoners van het Hervormde dorp vier kilometer verderop tijdens de maandelijkse matpartij op zaterdagavond langs het kanaal in de polder. Iedere stroming z’n eigen voetbalclub, school, klaverjasclub en krant. Dat was Nederland anno 1955.

17025964270_6aa563b864_kWe leven inmiddels in 2015. Zestig jaren zijn er verstreken. Van verzuiling is al lang geen sprake meer en heel Nederland kijkt en luistert naar iedere omroep op ieder moment en kranten worden lang niet meer uitsluitend gelezen door de lieden voor wie zo ooit bedoeld waren.  Het internet heeft er voor gezorgd dat de hele wereld in ieders huiskamer is te halen en nooit eerder waren er zoveel groepen mensen die elkaar opzochten om te genieten en te discussiëren over elkaars liefhebberijen. Helaas heeft het internet er in zekere zin ook voor gezorgd dat mensen te pas en te onpas de mogelijkheid hebben gekregen om “hun mening” te geven en kennelijk is het geven van die mening soms belangrijker dan het behouden van de wellevendheid, gezelligheid en goede sfeer.

Soms lees ik commentaren op fora en in social media waarvan ik denk: “Zou je dat nou ook over iemand z’n nieuwe liefje zeggen?”  Ok, je hoeft niet alles mooi te vinden wat een ander mooi vindt. Maar.. is het nodig om iemands hobby, levensstijl of passie af te zeiken? Niet hé? Het voegt niets toe, sterker nog: het sloopt de eensgezindheid onder de autoliefhebbers en het komt nogal dom over.  17187572496_2fd5a0301c_kDus pleit ik ervoor om eens te stoppen met het afzeiken van elkaars geliefde heilige koe. Stel jezelf open voor de hobby en passie van een ander, open je blik en verbreed je horizon, zet de gekleurde bril waardoor je de automobiele wereld ziet eens af en verwerp de vooroordelen.  De tijd van de gesloten gemeenschappen waarin argwanend naar andere gekeken wordt, zou al lang achter ons moeten liggen. Laat zien dat de autohobby een feel-good hobby is, een liefhebberij die je graag met anderen wil delen en dat de autocommunity een groep van positieve mensen is!

Denk er over na, dan schenk ik nog ff een Duits biertje in, leg ik de bouwhelm terug op m’n hoedenplank en ga ik voor m’n caravan een broodje bockworst nuttigen. 

Yuri Colman