TiresomeTiresomeRobbert Moree gaat graag naar de Members Meeting van de Goodwood Road Racing Club om de banden aan te halen. Dit keer neemt hij dat wel heel letterlijk.

Het overkomt me gewoon, opeens vanuit het zwarte rubberige niets. Geen idee waar ze vandaan komen, maar plots zie ik overal banden. Ik struikel er over. Banden in stapels voor en naast de auto, banden half onder de auto, banden die worden vervangen en banden die opgeblazen worden tot de juiste en optimale spanning voor de komende race. Bijzonder eigenlijk, dat zo’n belangrijk onderdeel van de auto vooral uit lucht bestaat. Waar we normaal ‘gebakken lucht’ ervaren als zich belangrijker voordoen, is hier de lucht in zo’n band, zowel koud als warm, essentieel. Het levert comfort en veiligheid, maar ook geleid het de warmte die zich ontwikkelt tijdens het rijden. Ik betwijfel of dat laatste tijdens deze members meeting het geval is, met temperaturen ver onder nul.

Tiresome

Tiresome

TiresomeBanden heb jij in allerlei prijsklassen, sommige chauffeurs vinden het wel best en zweren bij de goedkoopste band, de meeste automobilisten voelen zich echter toch zekerder op een band van een ‘goed’ merk. Ook bij banden ligt het merk best gevoelig. Bij automerken zweert de één bij Opel, de ander bij BMW en weer een ander rijdt alleen Toyota. In iets anders willen ze zelfs dood niet gevonden worden. Bij banden zie je ook die merkentrouw. De ene wil alleen Michelin, bij de ander moet het Goodyear zijn. ‘Anders rijdt hij niet fijn.’ Banden blijken naast het essentiële contact met het wegdek voor de broodnodige wegligging ook nog eens emotie-artikel.

Tiresome

Tiresome

TiresomeHier op Goodwood zijn het vooral de snelle jongens, de merken racebanden. Banden voor het droge circuit en banden voor regen op de baan. Dat vereist een goede taxatie vooraf over de toestand van de baan en soms een last minute verandering van bandenstrategie. Tijdens deze Members Meeting is het niet alleen droog of nat op de baan, maar het wegdek is ook nog eens bevroren. Geen slicks voor droog asfalt vandaag, dus gaan de meesten de baan op met regenbanden. Winterbanden zijn voor de racerij eigenlijk nauwelijks ontwikkeld of geschikt. Het karakter in de bochten is serieus anders met dat zachte winterrubber.

Tussen de grote namen word ik geconfronteerd met een AVON band. Gelukkig zijn er ‘good old British’ dingen die nooit veranderen, zelfs niet in het proces van een Brexit. Dat gezegd hebbende is ook AVON tires helaas, zoals menig Brits automerk, niet langer in Britse handen. AVON, dat sinds 1904 banden maakte voor Britse automobielen, motorfietsen en zelfs aanhangwagens, zowel voor de weg en het circuit, is tegenwoordig eigendom van Cooper, een modern Amerikaans bedrijf, dat ‘pas’ sinds 1914 banden maakt. De jaren 1957-1963 zijn de gloriejaren voor AVON in de racerij. Namen als John Surtees, Roy Salvador en Carol Shelby zijn bij geen enkele liefhebber onbekend. Of ze nu motor of auto reden, op AVON banden haalden ze allemaal hun grootste successen. Sinds 1981 heeft de fabriek weer een racebanden-divisie en schrijft AVON weer overwinningen op z’n conto.

Tiresome

Tiresome

TiresomeOf het nu de ontroering van een hernieuwde kennismaking met een sterk merk is, of het plotse besef dat die banale zwarte dingen eigenlijk de lijm zijn waarmee de hele racerij bij elkaar gehouden wordt, nooit had ik gedacht dat een stapeltje banden hier en daar mijn beleving van een koud weekend zo zou kunnen raken. Laat ik daar vooral niet te luchtig over doen.
Robbert Moree

 

 

Tiresome