Interclassics, voer voor verhalenInterclassics, voer voor verhalenDe Interclassics Maastricht is inmiddels een vaste waarde in de BeNeLux. Robbert Moree ging er heen om zich te vergapen aan de beloofde Facel Vega’s. Het verhaal dat hij mee brengt overtreft elke verbeelding.

Interclassics heeft op mij een bijzondere aantrekkingskracht dit jaar. Er zijn de prachtige stands van vele merkenclubs, met een ereplaats voor de Ferrariclub, die de zeventigste verjaardag van het merk viert. Maar ook Simca bijvoorbeeld, heeft zijn stand gewijd aan het gouden jubileum van de Simca 1100. Exemplaren van die destijds revolutionaire hatchback model zijn inmiddels nog zeldzamer dan Ferrari’s. De getoonde gele Simca 1100 bestel is het enige rijdende exemplaar in Nederland. Porsche is dit jaar wat minder prominent aanwezig en dat maakt de beurs een pak evenwichtiger. Mijn aandacht gaat dit keer echter vooral uit naar de aangekondigde Franse droomwagens op de stand van Classic Job, de Facel Vega’s.

Interclassics, voer voor verhalen

Interclassics, voer voor verhalenIk kom voor het eerst in aanraking met Facel Vega, doordat het in zijn nadagen de uiterst betrouwbare Volvo B18 motor inbouwt in de Facellia. De eigen 4-cilinder, de eerste motor uit eigen huis, blaast zichzelf te vaak op. De toevoeging van een flinke dosis Zweedse betrouwbaarheid komt te laat om Facel Vega van het bankroet te redden, maar het verhaal is goed genoeg om mijn Volvo-hart aan deze Franse schoonheden te verpanden. Jammer van dat bankroet, want het merk is een icoon qua styling en bouwkwaliteit. Facel Vega ontstaat, zoals dat in die tijd wel vaker gebeurd, doordat  fabrikant Jean Daninos denkt dat hij betere auto’s kan maken dan er tot dan toe op de markt worden aangeboden. Mooier dan Amerikaanse auto’s en van betere kwaliteit.

Interclassics, voer voor verhalenJean Daninos begint zijn lange loopbaan als stagiaire bij Citroën, waar hij uiteindelijk nauw betrokken zal zijn bij de ontwikkeling van de vooruitstrevende zelfdragende carrosserie van de nieuwe Traction Avant. Zijn specialisatie in het elektrisch lassen van plaatmateriaal leidt hem via de vliegtuigindustrie naar de oprichting van zijn eigen plaatperserij in 1939. De Forges et Ateliers des Constructions d’Eure-et-Loir, kortweg Facel, maakt de meest banale huishoudelijke onderdelen, maar ook koetswerkdelen voor gerenommeerde merken als Delahaye, Ford Frankrijk, Panhard en Simca. Deze band met de autoindustrie brengt hem in 1953 tot het verwezenlijken van zijn droom, een eigen auto, de Facel Vega. Een luxe toerwagen in de traditie van Bugatti en Delage. Zijn wens om een volledig Frans product te leveren strandt in de afwezigheid van een voldoende krachtige motor, waardoor de Facel Vega’s zich moeten ‘behelpen’ met een Amerikaanse Chrysler V8. De in 1959 gepresenteerde kleinere Facellia heeft wel een motor uit eigen huis, met de inmiddels gekende desastreuze gevolgen.

Interclassics, voer voor verhalen

Interclassics, voer voor verhalenVelen vinden de grote HK 500 de mooiste loot aan de Facel Vega-stam. Op de stand van Classic Job wordt mijn aandacht echter getrokken door een Facellia. Precies, het kleinere model met die onbetrouwbare motor. De eigenaar laat de auto door Classic Job restaureren. De koets is bijna klaar, de motor is nog in revisie, maar daar zie je aan de buitenkant niets van. Wanneer ik bij de auto aan kom lopen, zitten er twee oudere dames in en hangen er wat heren van dezelfde leeftijd een beetje melig omheen. Ze zien me foto’s maken en vertellen dat een van de dames in de auto de vroegere eigenares is. Mevrouw Ruhe, partner van Hans Ruhe, een groot connaisseur van dit nobele merk, vervoegt het gezelschap en vertelt het verhaal van de auto. Deze Facellia was van de vrouw van een rijke Brit die voor zichzelf een Facel Vega Excellence kocht en voor zijn vrouw de Facellia. Zij vrouw was niet onder de indruk en na er een tijdje in gereden te hebben kreeg hun dochter de auto doorgeschoven. Zij reed er mee in Australie en later weer in Engeland. Uiteindelijk blies ook zij de motor op en moest de auto naar een specialist. De reparatie bleek waardeloos en de auto verdween in een stalling, waar ze 30 jaar zou blijven.

Interclassics, voer voor verhalenDe huidige Franse eigenaar loopt op de Champs Elyseés in Parijs een oude vriendin tegen het lijf. Niemand die nog weet hoe, maar het gesprek komt uit op het merk Facel Vega. De vriendin zegt ‘ik ken iemand die vroeger met zo’n auto reed’. De eigenares blijkt heel toevallig ook in Parijs te verblijven en voor ze het weten gaat het balletje aan het rollen. Het enthousiasme van de beste man leidt er toe dat de Britse dame hem de auto schenkt, onder de uitdrukkelijke voorwaarde dat hij er goed voor zal zorgen. Over geluk gesproken. De gelukkige nieuwe eigenaar houdt woord en laat de auto flink restaureren. Als verrassing lokt hij de gulle geefster naar Interclassics en laat ook de vriendin uit Parijs overkomen. Beiden worden ze verenigd met de gerestaureerde Facellia. Totaal overdonderd, maar erg gelukkig. Wat een mooie geschiedenis.

De beurs Interclassics Maastricht vindt plaats in het MECC in Maastricht. Nog tot en met zondag 15 januari kunt u er naar toe om te genieten van al dit moois.
Robbert Moree

advert classicjob