Op zijn ronde door Groot Brittanië belandde Martin Philippo tussen de hotrodders. Hotrods and Hills, een concept van hotrod legende Craig Dixon is al jaren een vaste waarde.

Hotrods and Hills is een jaarlijks terugkerend evenement ontsproten aan het brein van de bekende Britse hotrodder Craig Dixon. Dit jaar alweer de achtste editie in het schitterende landschap van het Engelse Cumbria. Plaats van delict is het Park Foot Caravan and Camping Park aan Lake Ullswater. Een prachtig terrein voor een burn-out en voor, zoals de organisatie het zelf omschrijft, ‘a chillin’, hotrod drivin’, music listenin’, beer drinkin’ weekend of fun’.

Bij zo’n weekend hoort natuurlijk een rondrit door de omgeving. Zien en gezien worden in je zwaar gemodificeerde V8. Door de Kirkwood Pass, omhoog een test voor de koppeling, omlaag een test voor de remmen. Met z’n allen in een lange rij, een gebulder van jewelste. We treffen de groep wanneer ze zich verzamelen op een grasveld in Grasmere. Van alle kanten komen ze aan gereden, vanuit het hoge noorden van Schotland tot het diepe zuiden van Engeland. De variatie aan deelnemende auto’s is enorm, net zoals bij de eigenaren natuurlijk. Veel mannen van middelbare leeftijd, diehards in de scene die zich niet laten kisten door de jonge garde. Mannen met vetkuiven en lederen jacks, de echtgenotes gaan mee. Is dat om op de mannen te passen of is dat omdat ze het zelf ook geweldig vinden om mee te doen? We houden het op het laatste.

Het noorden van Engeland staat niet bekend om zijn zonnige klimaat en de weersomstandigheden zijn ook deze dag helaas allerbelabberdst. Zoals de Brit zegt, ‘it is pissing down’. Daar is geen woord aan overdreven. Het veld is al snel verzadigd, maar niemand geeft er de brui aan. Elke vers opgepoetste hotrod gaat gewoon in de rij, alsof er niets aan de hand is. De eigenaren zelf daarentegen vertrekken snel naar de warmte van de nabijgelegen pub. Gelijk hebben ze. Wij lopen toch nog een rondje om wat mensen te spreken. Een dame in een auto heeft haar hond bij en vertelt dat ze het beest in deze regen niet naar buiten wil sturen. Het arme dier kijkt ook alsof het daar ook helemaal geen zin in heeft. Een andere Engelsman zegt flegmatiek, ‘er bestaat niet zoiets als slecht weer, je moet alleen je kleding een beetje aanpassen’ (there is no such thing as bad weather, there is only bad clothing).

In de bonte verzameling auto’s valt één model op, de Ford Popular, vertederend de Ford Pop genoemd. Dit model is wel een soort standaard geworden in de Britse hotrodwereld. Geliefd om de mogelijkheden om door het inplanten van American V8 muscle heel veel extra vermogen toe te voegen en om z’n lage gewicht. Daarnaast leent de carrosserie zich ook uitstekend voor modificaties. Het onderstel wordt stevig aangepast met nieuwe schokdempers en moderne remmen. Veel vaart verlangt immers ook veel stopkracht. Zo’n Fordje moet ook lekker laag op de weg liggen en de originele lijnen worden wat veranderd door het dak iets te verlagen. Al in de vijftiger jaren werden de Pops hier al veel gebruikt in deze tak van sport. Een echte klassieker dus.

Als iedereen in de pub aan een pint zit, vertrekt ook CineCars naar de eigen camping. De volgende dag is het stralend zonnig weer, dus de hotrodders kunnen toch nog genieten van een prachtig weekend. Ook wij genieten van wat we te zien krijgen daar op het waterige grasveld. Om er nog maar even een een laatste one-liner tegenaan te gooien, ‘it may be damp, but we won’t let it dampen our spirits’.
Martin Philippo