IMG_2231flag_cinecars_englishHet is een beetje zoeken naar Giannini Automobili. De bekendste Fiat-tuner van Rome en omstreken zit verstopt in een grijze, langwerpige jaren zeventig loods op een vervallen industrieterrein aan de westkant van de stad. Aan het eind van een weg waar de gaten in vallen doemt dan toch het blauw-rode Giannini schild op. ‘Vergane glorie’ is de eerste gedachte die bij me opkomt, een gedachte die me de rest van de middag niet meer los laat.

‘Plof’, met een doffe klap valt het zilvergrijze Giannini boek voor me op de tafel in het kantoor boven de werkplaats. Ook hier overheerst de sfeer van de jaren zeventig. Er staan nog grote glazen asbakken op tafel. ’Dit is onze geschiedenis’, zegt Geraldina Polverelli, een rijzige Romeinse, die, sinds haar vader Gabriele een paar maanden geleden plotseling overleed, de scepter zwaait over het bedrijf. ‘Vanaf de jaren twintig tot nu. Ja, zo lang bestaat het bedrijf al.’ Ze leest de verbazing van mijn gezicht.

IMG_2181In 1922 startten de broers Giannini een garagebedrijf dat zich vooral bezighoudt met het onderhoud van Itala’s. Daarin blijken ze zo goed, dat Markies Pellegrini hen in 1927 benadert om zijn Itala Tipo 61 klaar te maken voor de eerste Mille Miglia. Na de oorlog besluiten de broers zelf motoren te ontwikkelen. In 1948 bouwen ze de eerste dieselmotor met directe inspuiting, maar het wordt geen groot succes. Ze keren terug naar de racerij en bouwen de 750cc G1 motor. Gefrommeld in het minuscule vooronder van een Fiat Topolino, wordt het een groot succes in de Mille Miglia van 1949. Een verbeterde versie van de motor, de G2 met twee bovenliggende nokkenassen, drijft de Giaur aan. Een samenwerkingsverband tussen Giannini en Taraschi, een carrosseriebouwer uit Teramo aan de Italiaanse oostkust. Met liefst 70 pk sleurt het Giannini motortje de lichte carrosserie naar mooie resultaten in verschillende edities van de Mille Miglia aan het begin van de jaren vijftig. Wanneer in 1958 de samenwerking tussen de Italiaanse west- en oostkust vast loopt, gaat het snel bergaf met Giannini. Zoals zo vaak in Italiaanse familiebedrijven is ruzie en gedoe over opvolging het begin van het einde. Het leidt uiteindelijk tot het faillissement van Giannini in 1961.

IMG_2196Uit de as herrijzen twee nieuwe bedrijven. Costruzioni Meccaniche Giannini S.p.A. en Giannini Automobili S.p.A.. De Costruzioni Meccaniche blijft prototypes en motoren bouwen. Dat blijkt niet rendabel en in 1971 sluit het definitief de boeken. Giannini Automobili wordt onderdeel van het FIAT dealernetwerk en doet het gewone onderhoud aan alle Fiat modellen. Daarnaast ontwikkelt G.A. tuningkits voor met name de Fiat 500. Ook kietelt het bedrijf zelf Fiatjes 500, die al gauw tot de snelste en meest betrouwbare racemonsters van het moment behoren. De Giannini 590 GT en de 500 Turismo Veloce zijn beroemd en tegenwoordig behoorlijk zeldzaam en kostbaar. In 1966 lepelt Giannini zelfs een 700cc viercilinder achterin een Fiat 500. De strijd tussen de Giannini’s en de Abarth’s is in de jaren zestig legendarisch. Meestal komen de Romeinen als winnaar over de meet. De successtory komt abrupt tot een einde, wanneer directeur Domenico Giannini in 1967 aan een hartaanval overlijdt.

IMG_2173

IMG_2148‘Koffie?’ Geraldina komt even informeren of alles goed is. ‘Ja graag’, zeg ik afwezig, verdiept als ik ben in het vuistdikke Gianniniboek. In de jaren zeventig neemt Geraldina’s opa, Volfango Polverelli, het bedrijf over. Polverelli, afstammeling van een rijk geslacht uit het noordelijke Piacenza, begint zijn werkende leven als journalist en advocaat. Midden jaren zestig is avvocato Polverelli zelfs nog zeven jaar burgemeester net ten noorden van Parma. Vanaf 1973 is de familie Polverelli eigenaar van Giannini Automobili. Maar hoe hard het bedrijf ook probeert de gloriedagen uit de jaren zestig in leven te houden, de legendarische competitie met de Abarth 500-tjes komt niet meer terug. Onder leiding van ingenieur Armando Palanca tuned het bedrijf nog wel Fiats 126, Ritmo en Panda, maar het wordt nooit echt een groot succes. Halverwege de jaren tachtig stapt Giannini Automobili noodgedwongen uit de tuningbusiness en gaat het zich toeleggen op carrosseriebouw.

banner breed cc films-1

IMG_2167In de werkplaats beneden staat een prijswinnend voorbeeld uit die tijd, de Fiat Windsurf. Een op de Fiat Bravo gebaseerd futuristisch prototype uit 1996. Een zilvergrijs monster met luchtgaten rondom en een megaspoiler op de achterklep. Behalve de Windsurf staan er in de werkplaats een handvol 500-tjes, een verdwaalde Giannini Uno en wat verstofte prototypes. Giannini doet nu vooral onderhoud voor de FCA groep en van de gepantserde auto’s van het Italiaanse ministerie van Binnenlandse zaken. Van het glorieuze verleden lijkt niet veel meer over in die anonieme loods aan de hobbelige straat aan de westelijke uitvalsweg van Rome. ‘Maar’, zo verzekert Geraldina Polverelli me, ‘Giannini gaat een doorstart maken’. Polverelli is vastbesloten het investeringsplan, dat haar vader Gabriele voor zijn overlijden heeft uitgewerkt, daadwerkelijk uit te voeren. ‘Giannini moet weer op de kaart’, haar ogen glinsteren. ‘We hebben nog steeds de licenties om Fiats om te bouwen en op te voeren en dat is wat we nu gaan doen; nieuwe Giannini 500-tjes bouwen.’ Het model uit de jaren zestig, dat wel. Nieuwe glorie uit vervlogen tijden…
tekst en foto’s: Angelo van Schaik
redactie: Marc GF Zaan

IMG_2211