18Een stralend weekend half oktober…

Binnenkort gaat de herfst echt van start en dan gaan veel klassiekers genieten van hun welverdiende winterstop. Voor het zover is ga ik vandaag op een wat ongebruikelijke plek op zoek naar automobiele beleving en sfeerbeelden.

Duisburg, een stukje over de grens bij Venlo. Een plaats die nog steeds bij velen associaties oproept met zware industrie, zwaar en vies werk en milieuvervuiling. Er is echter veel veranderd. Ongeveer dertig jaar geleden sloot immers een groot deel van de zware industrie in de “Ruhrpott”. Nogal wat industriële objecten werden behouden. Sommige prijken intussen op de Wereld Erfgoedlijst van Unesco. Getracht wordt om de objecten een nieuwe bestemming te geven. Op veel plaatsen vinden rondleidingen voor bezoekers plaats. Voor geïnteresseerden wordt deze wereld ontsloten via de Route Industriekultur. Een aanrader!

7Het oldtimerevenement Historicar wordt gehouden in en bij de Meidericher Eisenhütte, een voormalige staalfabriek die in 1985 werd gesloten. Dit jaar beleeft Historicar zijn tiende editie. Ondanks vele bezoeken aan Duitsland voor auto- en klassiekerevenementen ben ik er nog nooit geweest. Rijdend naar de locatie, het Landschaftspark Duisburg-Nord, kunnen de fabrieksinstallaties je nauwelijks ontgaan. Op het immense fabriekscomplex blijkt voldoende – gratis – parkeerruimte voorhanden. Eenmaal geparkeerd ben ik onder de indruk van het uitzicht dat bestaat uit veel klassieke auto’s van bezoekers en voormalige industriële gebouwen en objecten. Op de muur van het gebouwtje naast mijn auto wordt de graffiti beetje voor beetje overwoekerd door een wingerd die bezig is te verkleuren naar donkerrood. Mooi stemmig bij het Calypsorood van mijn youngtimer cabriolet! Een enorme installatie dichtbij getuigt van het industriële verleden hier. Einfach cool!

18De locatie is door de organisatie uitstekend gekozen en komt door het mooie weer vandaag extra goed uit de verf. Overigens moet dit laatste niet letterlijk worden genomen. Veel van de fabrieksinstallaties hebben bijna dertig jaar na de sluiting van het complex een roestbruine kleur aangenomen. Ze vormen een indrukwekkende en fotogenieke entourage voor dit oldtimerevenement. Op een parkeerterrein vóór het eigenlijke fabriekscomplex, onder de bomen die al verkleuren en hun eerste blaadjes laten vallen, parkeert een groot aantal klassieke auto’s. Hier geen exoten, maar exemplaren die destijds alledaags waren en nu een warm gevoel van herkenning oproepen. Het is er gezellig druk met belangstellenden. Geïnspireerd door de herfst besluit ik op zoek te gaan naar wat auto’s in herfstachtige warme tinten. Dankbare foto-objecten zijn een Volkswagen 1303 cabriolet en een BMW 2002 Baur Targa. De laagstaande zon die streelt over hun glanzende lak zorgt voor wat extra effect!

10Wat verderop, op het eigenlijke fabrieksterrein, naast de omvangrijke industriële installaties, staat een eindeloze reeks kramen met onderdelen, literatuur, modelletjes en andere waren. Ergens speelt een drie-mans formatie goed klinkende bluesmuziek. “Kult-currywurst” en frites vinden aan de biertafels op het terras gretig aftrek. Het lijkt wel zomer!

Beleving en belevenissen zijn voldoende aanwezig. Wat achteraf staat een Volkswagen Kever die in mijn geboortemaand voor het eerst op de weg verscheen. Op een papier op de ruit heeft de huidige eigenaar het levensverhaal opgetekend. De kever blijkt slechts zes jaar door de eerste eigenaresse te zijn gebruikt en werd na haar overlijden, begin jaren zeventig, gedurende dertig jaar door haar echtgenoot gestald. Enkele jaren voor zijn overlijden, de man was op dat moment de tachtig al ruim gepasseerd, liet hij de auto weer in orde maken en reed er vervolgens sporadisch in. De kilometerstand bleef met 55.000 kilometer in veertig jaar redelijk laag. Sinds acht jaar is de Kever in handen van een liefhebber die zich tot doel heeft gesteld om de originele substantie van de auto te behouden. Gelukkig maar!

5Vermakelijk is een gesprek met een verkoper van poetsmiddelen die gebruik maakt van de voorkant van een oude BMW om zijn waren te demonstreren. Terwijl ik wat foto’s maak beantwoordt hij geroutineerd de vraag van een andere toeschouwer die wil weten waar de andere helft van de auto is gebleven: “Beim Finanzamt!” (belastingdienst). In werkelijkheid was de BMW een schade-auto die werd gehalveerd omdat de verkoper op één van zijn vaste demonstratielocaties bij een warenhuis gedoe kreeg omdat hij er niet met een (hele) auto mocht parkeren.

Op het terrein presenteert ook een aantal clubs zich aan het publiek. “Keep variomatic alive!” is het motto van de DAF Schrauber IG Rhein/Ruhr, die een verzameling Dafjes in bonte kleuren heeft opgesteld. Elders poetst iemand nog snel even het logo van zijn indrukwekkende Magirus-Deutz uit begin jaren vijftig als hij ziet dat ik mijn camera erop richt. De auto is van een Nederlands lid van de Magirusclub die samen met de eigenaar van een ander exemplaar naar Duitsland is afgereisd. Ze hebben onder de fabrieksinstallaties achter op het terrein een plekje gevonden. Na de restauratie en ombouw tot camper, midden jaren negentig, werd de Magirus vanille-geel gespoten, exact de kleur die destijds werd geleverd op de fameuze Volvo 850 T5R. In een rek op de toegangsdeur tot het campergedeelte prijken twee paar klompen. Hollandser wordt het vandaag niet…

8Ook binnen in een grote hal, de voormalige Kraftzentrale, is voldoende te zien en ook daar is de entourage, met een speciaal belichte enorme hijsinrichting, de moeite waard. Onder de handelaren nogal wat Nederlanders die onder meer Volkswagenbusjes en Mercedes topklassemodellen uit verstreken jaren aanbieden. Er staan echter ook twee prachtige DS’en. Ook hier weer veel onderdelen. Overigens blijkt niet iedereen Historicar even interessant te vinden. Op een stand in de Kraftzentrale spot ik een meisje van een jaar of twaalf dat verdiept is in iets wat lijkt op meetkunde…

Afgemeten aan evenementen als de Techno-Classica en de Bockhorner Oldtimermarkt heeft Historicar een veel compactere omvang. Historicar is dan ook in een dag uitputtend te bekijken, waarbij ook nog tijd overblijft voor het voeren van wat leuke  “benzinegesprekken”. De industriële omgeving geeft het evenement een unieke sfeer. Omdat veel van het tentoongestelde zich in de buitenlucht bevindt is een beetje aardig weer bij een bezoek wel zo fijn. Tijdens deze tiende editie was daaraan in ieder geval geen gebrek, net zo min als aan publiek en mooie impressies bij wijze van afsluiting van het klassiekerseizoen.

Te oordelen aan het weer op het moment dat ik dit schrijf zet de herfst nu toch echt zijn beste beentje voor….

Marcel Winkelman