lagomaggiore0019-2DwaalspoorRuim vijftig jaar geleden waren de Alpen nog een schier onneembaar obstakel voor een gewone gezinswagen. In plaats van tunnels als alternatief voor de steile passen nam men gewoon de autotrein.

Naast al het eigen materiaal op de website verrast de Facebookpagina van CineCars keer op keer met prachtige bewegende beelden uit de rijke automobiele geschiedenis. Pareltjes uit de racehistorie, uniek materiaal uit stoffige fabrieksarchieven of sfeervolle tijdsbeelden van het vroegere straatbeeld. CineCars-volger Theo van Os verdwaalde in zijn eigen geschiedenis na het zien van een van die filmpjes en stuurde ons het volgende ontroerende verhaal.

oostenrijk-2

oostenrijk0097-2Na het zien van het prachtige filmpje over de Gotthard autotrein op de Facebookpagina van CineCars komen de herinneringen aan de vakanties uit mijn jeugd weer naar boven. Begin jaren ’60 is drie weken met z’n vijven kamperen in het buitenland zeer uitzonderlijk. Mijn ouders deden dat gewoon, drie weken vakantie, hoe stoer was dat? En dan ook nog naar het zuiden, dwars door de Alpen. Met de auto op de autotrein, voor een klein jochie van amper vijf jaar was dit een ongekende belevenis.

In 1961 is onze vakantiebestemming Karinthië. In datzelfde jaar wordt in Berlijn de muur opgetrokken en is de koude oorlog definitief een feit, maar al dat politieke en militaire geweld gaat volledig aan mij voorbij. Hoewel, ik herinner me nog wel de kilometerslange militaire colonnes op de Autobahn. Met al die imposante Amerikaanse trucks en zwaaiende soldaten was dat best indrukwekkend, want het was, zo werd mij verteld, absoluut verboden om als gewone automobilist tussen de colonne te rijden.

oostenrijk0003-2

lagomaggiore0017-2

lagomaggiore0020-2Via West-Duitsland, de Fernpass, dwars door Oostenrijk en een overnachting in een ‘Zimmer Frei’, op weg naar de Tauern-treintunnel tussen Böckstein en Mallnitz. Een autotunnel was er toen nog niet en andere alternatieven, zoals de passenroute of de beklimming van de Grossglockner , waren voor een Skoda Octavia met vijf personen, kampeeruitrusting en hulpveren (Tiger Balls!) echt een berg te hoog.oostenrijk0004-2Dus gingen we op de trein. Je kon gewoon blijven zitten in de auto. Tegenwoordig moeten om veiligheidsredenen de passagiers in een speciaal personenrijtuig, maar dat hoefde toen nog niet. Een beetje zoals in de Shuttle onder Het Kanaal. Spannend was het wel! Je zat in de auto en het leek net of je in een file reed. M’n vader ging dan expres achterstevoren zitten en m’n moeder pakte dan het stuur vast en riep zogenaamd verschrikt: ‘Kijk uit! Je zit bijna op een auto!’ Voor mij en mijn twee broers op de achterbank was dat natuurlijk lachen geblazen!

lagomaggiore0018-2

5546542823_773c545605_b

oostenrijk0005-2

Ik herinner me dat ik het heel apart vond om te rijden terwijl je niet reed. Een beetje hetzelfde gevoel als wanneer je met de auto door een automatische wasstraat rijdt. Een paar jaar later ging ik als jongste van de drie (m’n oudere broers gingen al niet meer mee) nog steeds mee met m’n ouders op vakantie. In 1968 was de eindbestemming het Lago Maggiore. Met Ford Taunus 12M TS en een Travelsleeper. Via Zwitserland, Kandersteg- Brig-Domodossola naar Italië. Een dubbele autotreinreis dwars door de Alpen. Wat een luxe! Ik zie mijn pa nog zweten toen hij met de Travelsleeper op de trein moest en bang was om met die kleine wieltjes vast te komen zitten in de grote kieren in de rijplaten tussen de wagons. Gelukkig ging het goed, maar op de terugweg zijn we toch de Gotthardpas over gegaan. Dat was de eer van mijn vader te na!

lagomaggiore0022-2

5068579405_3a6d388183_bGek eigenlijk, maar sindsdien ben ik nog maar één keer met een auto op de trein geweest. Dat was in 1979 tijdens een dienstreis in Oostenrijk voor mijn toenmalige werkgever, de ANWB. Natuurlijk hebben alle moderne tunnelverbindingen de autotrein vrijwel overbodig gemaakt en is het eigenlijk nog alleen het vrachtverkeer, dat van deze mogelijkheid gebruik maakt, maar wat een onvergetelijke indruk heeft deze manier van reizen op mij gemaakt!
tekst en foto’s: Theo van Os