Driving Home for Christmas
Driving Home for ChristmasHet einde van het jaar nadert, uw CineCars reporters blikken terug en kijken vooruit. Samen loodsen zij u door de donkere dagen en lange, koude nachten naar een spetterend uiteinde.

Zoals ieder jaar vullen de radiozenders deze weken de ether weer met met kerstliedjes. Mariah Carey, White Christmas, het komt je de oren en de neusgaten uit. Het is allemaal veel te veel. En toch is er één stuk muziek dat me telkens wanneer ik het hoor nog even in de lege ruimte doet staren. ‘Driving Home for Christmas’ van Chris Rea. Bijna een logische keuze voor een autoliefhebber zou je zeggen, maar het ligt even dieper.

Driving Home for Christmas

Driving Home for ChristmasDe song van Rea brengt me terug naar de jaren dat we vlak voor de kerstdagen met het hele gezin in de auto naar Ierland trokken. Mijn vrouw komt daar vandaan en voor Ieren is het een soort heilige missie om met kerst thuis te zijn. Dat moet. Kerst is daar ook veel meer dan alleen maar een aangenaam lang weekend met een mooi gedekte tafel. Kerst in Ierland wordt met familie gevierd, kerst in Ierland doe je samen. Vandaar dus dat wij zo vaak als de portemonnee dat toe liet naar Ierland gingen. De kofferbak volgepakt met cadeautjes voor de hele familie, slaapzakken, kleding (altijd veel te veel) en allemaal andere zaken die je eigenlijk niet nodig hebt. Drie kinderen op de achterbank met spelletjes voor ieder. De reis duurt lang dus ze moeten afleiding hebben. Flessen wijn onder de stoel, want wijn in Ierland is veel te duur. Mijn vrouw mag dan Ierse zijn, ik ben en blijf Nederlander.

Driving Home for ChristmasHet avontuur startte pas echt wanneer je de boot af reed in Dover. Links rijden maakt iedere autorit een beetje bijzonder en de eerste rotonde was altijd weer even slikken. Het weer was meestal somber, dat rijdt wel prettig. Het geeft ook een gezellig gevoel in de auto, alsof het Opeltje een cocon was waarin de buitenwereld geen vat op je kreeg. Na Londen, op de M4 naar het westen, begon het zoeken naar reisgenoten al. Meestal Britse auto’s met een sticker van de Ierse vlag op de kofferklep. Je herkende ze meteen, ze waren immers net zo bepakt en bezakt als wijzelf. Cadeautjes, slaapzakken, hetzelfde ritueel. Hoe dichter je bij de haven in Wales kwam, hoe meer Ierlandgangers je er uit kon pikken. Het gaf een gevoel van saamhorigheid, hoewel je de mensen niet kende. Het waren mensen die dezelfde trip home maakten. Lotgenoten.

Driving Home for Christmas

Driving Home for ChristmasOp de veerboot naar Ierland begon het feest al een beetje. Iemand had z’n gitaar meegenomen, een ander zong en trommelde op de tafel mee. Allemaal luisterden we en we applaudisseerden. Die man met z’n gitaar zagen we verleden jaar ook en we herkenden hem op de snelweg al. Zijn Volvo station tot de daklijst volgepropt.
Ieder was in goede stemming, het doel was immers bijna bereikt. Getting my feet on holy ground.

Driving home for Christmas, de reis is bijna net zo belangrijk als het aankomen. Chris had het goed bekeken.
Martin Philippo